پنجشنبه, ۲ بهمن ۱۳۹۳، ۱۲:۱۵ ب.ظ
نسخه آرامش؛
لقمان به
پسرش گفت:
«اى پسرم ! خودت را به غصّه ها بند نکن، و دلت را به اندوه ها مشغول نساز، و از
طمع بپرهیز ، و به قضا خشنود باش، و به آنچه خدا براى تو قسمت فرموده ، قانع باش
تا زندگانى ات پاک شود و نفْست شادمان گردد و زندگى ات لذّت بخش شود. اگر خواستى
ثروت دنیا برایت گرد آید ، طمعت را از آنچه در اختیار مردم است، قطع کن ؛ چرا که
پیامبران و صدّیقان، به چنان درجاتى نایل نشدند، مگر با قطع طمعشان از آنچه در
دستان مردم بود».[1]
1.محمدی ری شهری، حکمت نامه لقمان، ص253
۹۳/۱۱/۰۲